Zwierzęta świata

Kiwi to narodowy symbol Nowej Zelandii. Jest ptakiem niezdolnym do lotu. Zamieszkuje lasy szpilkowe, oraz tereny uprawne. Swoje kryjówki buduje w ciemnych, gęstych zaroślach. Kiwi prowadzi nocny tryb życia, a w dzień ukrywa się w swoich norach. Zwierzę to bardzo przywiązuje się do swojego terytorium. Jego obecność możemy słyszeć przez cały rok od zmroku do świtu. Ptak ten doskonale pływa i bez proiblemu pokonuje strumienie i niewielkie jeziora. Kiwi podczas wypraw nocnych posługuje się przede wszystkim słuchem i węchem. Długi dziób pozwala mu na dokładne przeszukanie terenu. Żywi się dżdżownicami, wijami i larwami owadów, pająkami, ślimakami, a gdy nadchodzi sucha pora roku zjada rośliny. Kiwi zostały objęte całkowitą ochroną w roku 1921, ponieważ masowo zaczęły wyginać. Są całkowicie bezbronne wobec psów i kotów, ponieważ nie potrafią latać. Również zmiana środowiska przez człowieka wpłynęła na wyginanie ptaka. Kiwi nie ma ogona.

Kameleony prowadzą nadrzewny tryb życia. Sprawnie wspinają się na drzewa i krzewy. Ogon jest przystosowany do życia na wysokości, ponieważ pozwala on pewnie trzymać się gałęzi. Gdy kameleon wybierze sobie drzewo, które będzie jego domem, wyrusza na polowania chodząc ciągle tą samą drogą. Podczas ucieczki, nawet przed niebezpieczeństwem, unosi tylko jedną łapę, a reszta zostaje oparta o ziemię. Kameleon prowadzi samotny tryb życia, a gdy spotka jakiegoś nieprzyjaciela, stara się go przestraszyć, nadymając tułów i unosząc kończyny. Podczas powłowu, wysuwa on swój długi język o maczugowym końcu, co pozwala na lepsze schwytanie ofiary. Panuje przekonanie, że kameleon zmienia barwę przystosowując się do otoczenia. Jednak naukowcy odkryli, że zmienia on kolor podczas zmian nastroju oraz temperatury. Charakterystyczne dla tego gatunku jest bezustanny ruch kołyszący tego gada.

Koala przypomina swoim wyglądem pluszowego misia. Są bardzo łatwe do oswojenia co pomaga w ochronie małych osierocownych koali. Zamieszkują wschodnią część Australii. W żadnym innym miejscu na ziemii nie możemy spotkać tych zwierząt. Większość swojego czasu spędzają na koronach drzew odżywiając się jego liśćmi. Często podczas zmiany swojego siedliska giną pod kołami samochodów lub zostają upolowane przez psy dingo. Koala odżywia się w nocy, a resztę czasu poświęca na spanie. Zwierzęta odżywiają się wyłącznie liśćmi eukaliptusów. W ciągu jednej nocy koala zjada 500 g liści i pędów tej rośliny. Koala może też gromadzić zapasy w swoich torbach policzkowych. Po zejściu z drzew ssaki zjadają ziemię i żwir co ułatwia trawienie celeulozy zawartej w liściach. Dawniej koala zamieszkiwały całe tereny Australii lecz ich niszczenie spowodowało duże rozproszenie gatunku. Od roku 1927 ten ginący gatunek jest objęty ochroną całkowitą.

Rozgwiazdy zyją w morzach i oceanach na głębokości 0,5-300 m. Żyją na wszystkich rodzajach dna, a ich ubarwienie, kształt, rozmiar mogą być bardzo różne. Poruszają się one za pomocą nóżek ambulakralnych, jednak nie służą one tylko do ruszania się. Dzięki nim rozgwiazdy mogą łapać zdobycze oraz rozpoznawać pokarm. Polują na małże, ślimaki i jeżowce. Są więc drapieżnikami. Jednym z gatunków jest korona cierniowa, stanowiąca poważne zagrożenie dla raf koralowych, ponieważ odżywia się wyłącznie polipami koralowców. Wielkie korony cierniowe zaczęły poważnie zagrażać Rafom Koralowym niszczą je w tempie 80 km rocznie. Rozgwiazdy uważane są za szkodniki. Zanieczyszczenie wód spowodowało śmierć ślimaka wodnego – trytona – który jest naturalnym wrogiem rozgwiazd. Zmniejszał on liczebność tych zwierząt. Rozgwiazdy wędrują po dnie morskim z prędkością 15cm/h, jednak nie potarfią pływać. Każdy osobny element rozgwiazdy może spowodować całkowite odrośnięcie jej ciała.

Amfiprion to znana wszystkim rybka filmu „Gdzie jest Nemo”. Jest kontrastowe ubarwienie pozwala się wtopić w barwną rafę koralową. Potocznie tą rybkę nazywamy błazenkiem. Amfiprion jest odporny na poparzenia ukwiałów i dlatego rybki żyją z nim w symbiozie. Zazwyczaj błazenki nie wypływają dalej niż na odelgłość 1m od swojego ukwiału. Co umożliwia im ochronę przed parzydełkami? Specjalna błona, którą pokryte jest ciało amfipriona zawiera śluz blokujący eksplozję parzydełek. Z powodu swych niewielkich rozmiarów rybki te żywią się planktonem. Podczas godów para amfiprionów staje się agresywna wobec innych przedstawicieli tego gatunku. Samica składa ok. 25 tys jajeczek, a opiekę nad nimi przejmuje samiec. Większość jajeczek ginie jako pokarm dla drapieżców, a nieliczne tylko utzrymują się przy życiu. Błazenki są jadalne jednak dość ciężko złowić je w większej ilości. Są poszukiwane przez akwarzystów. Niszczenie raf koralowych zmniejsza liczebność tego gatunku.

Płomykówka jest sową zamieszkującą największy zasięg terenów. Możemy ją spotkać w lasach, wrzosowiskach, a także przy gospodarstwach domowych. Prowadzą osiadły tryb życia. Na swoje kryjówki wybierają ciemne pomieszczenia. Płomykówki nie są gatunkiem zagrożonym jednak tereny łowieckie przyczyniły się do zmniejszenia liczebności sów. Przywiązane są do swojego miejsca zamieszkania, żyją w parach, a o niebezpieczeństwie powiadamiają się głośnym krzykiem. Jak większość sów prowadzi nocny tryb życia. Jej pożywieniem stają się: myszy, szczury, norniki. Dzięki doskonałemu zmysłowi wzroku (100 razy lepszego od człowieka) i słuchowi bezbłędnie potrafi namierzyć ofairę. Podczas złowenia ofiary, przebija ją szponami i połyka w całości. Niestrawione resztki tj. pazury, pióra zwraca jako wypluwki. Płomykówki mają charakterystyczne ubarwienie. Biała szlara i brzuch sprawiają, że ta sowa zyskała przydomek „biała dama”.

Bawół afrykański jest ssakiem spokrewnionym z bizonami, bawołami i bydłem domowym. Jego budowa ciała jest bardzo masywna. Zamieszkuje równiny porośnięte trawą. Bawoły muszą mieć stały dostęp do wody, więc osiedlają się przy rzekach, jeziorach, stawach. Podczas pory suchej, stado bawołów udaje się na poszukiwanie nowego terenu. Przewodzi im bawół najlepiej znający teren. W osobnej kolumnie idą młode bawoły, a za nimi osobniki starsze, chore. Jednym z rytuałów przeznaczonych dla byków o wyższym statusie społecznym oraz dla osobników samotnych jest kąpiel w błocie. Po zeschnięciu go, łatwo jest usunąć pasożyty poprzez pocieranie ciała o pnie drzew. Bawoły korzystają też z „usług” bąkojadów, które pomagają pozbyć im się szkodników równocześnie zdobywając pokarm. Bawół jest uważany za bardzo niebezpieczne zwierzę, porównywane do nosorożca, lwa, słonia. Jednak przejawy agresji tego zwierzęcia objawiają się tylko podczas zadawania mu ran. Staje się on wtedy śmiertelnym zagrożeniem.

Homar europejski od milonów lat żyje w morskich głębinach. Jego błękitne ubarwienie pozwala na wtopienie się z pomorskim dnem. Siedliskiem ich są kamienie i skały na piaszczystym podłożu. Bujdują tam swoje nory z conajmniej dwoma wyjściami. Jedno z nich pozwala w awaryjnej sytuacji uciec przed drapieżnikami. Homar prowadzi samotny tryb życia. Gdy osobnik tego samego gatunku zjawi się na terytorium homara, to potrafi on prowadzić zaciekłą walkę. Zdarzają się też zjawiska kanibalizmu wśród tych osobników. Przypadki wspólnego zamieszkiwania danego terytorium zdarzają się podczas godów. Naukowcy mają utrudnioną sprawę z obesrwacją tych zwierząt, ponieważ prowadzą one nocny tryb życia. Są drapieżnikami. Żywią się m.in: skorupiakami, mięczakami, pierścienicami, rybami oraz algami. Po świcie homar wraca do swojej kryjówki i zaczyna ją ulepszać, budować więcej korytarzy. Homary są również jednym z przysmaków, a rozmiary nadające się do konsumpcji uzyskuje po 5 latach.

Gawial Gangesowy ma długi pysk. Jest najdłuższym ze wszystkich krokodyli. Odławianie ryb z terenu zamieszkiwanego przez Ganwiale, zabieranie jaj przyczyniło się do znacznego zmniejszenia ilości tej populacji. W tej chwili krokodyl ten objęty jest międzynarodową ochroną gatunkową. Ganwiale nie są samotnikami, żyją w niewielkich stadach. Grupa ta składa się z jegnego samca i 4-6 samic. Samica po odbyciu godów wygrzebuje dołek w ziemii i składa tak 30-60 jaj. Samica cały czas znajduje się niedaleko złożonych jaj aby chronić je przed drapieżnikami. Ilość wyklutych samic nie jest ustalona podczas składania jaj. Decyduje o tym temperatura podczas inkubacji. Gdy krokodyle mają chwile wolnego i wylegują się na słońcu, ale gdy zbliża się niebezpieczeństwo natychmiast chowają się do wody. Szeroko rozstawione oczy pozwalają na większy kąt widzenia. W paszczy gawiali znajduje się około stu jednakowych, bardzo ostrych zębów.

Sum pospolity zamieszkuje ciepłe jeziora o miękkim dnie. Sum wyjątkowo lubi przebywać w ciepłych, wolno płynących odcinkach rzek. Rybę tą możemy spotkać zarówno w słonym Bałtyku jak i Morzu Czarnym. Sum należy do zwierząt bentonicznych czyli prowadzących przydenny tryb życia. Od czasu do czasu sum wypływa na powierzchnię, aby pobrać tlen, który osadza się na ścianach jelita. W dzień ryba ta chowa się w kryjówkach, a w nocy rozpoczyna poszukiwania pokarmu. Menu suma jest dość zróżnicowane. Wypływając bliżej lustra wody wsysa do paszczy drobne rybki, a także większe tj. miętusy, leszcze, węgorze. Poluje też na traszki, raki, żaby, ptaki wodne, a nawet na małe ssaki jak np. myszy. Charakterystyczne wąsy suma są czułym aparatem dotyku. Podczas swoich przydennych wędrówek zapewniają mu bezpieczeństwo oraz pomagają w szukaniu pokarmu. Sumy żyją przeciętnie 30-40 lat, ale zdarzają się osobniki dożywające ponad stu lat.